تبلیغات
مُرتَقِب - قلاده‌های طلا
 
درباره وبلاگ


من از حضور این همه بی‌خودی در خانه‌ام متنفرم....ای دل برخیز تا برای رفتن فکری بکنیم


گاهنوشت های جوانی که در آرزوی جامعه آرمانی هر روز می‌گوید
اللهم عجل لولیک الفرج

------------------------------------

مُرتَقِب به معنای چشم به راه است.

مدیر وبلاگ : مرتقب
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
مُرتَقِب




امروزه کمتر کسی است که اهمیت سینما را به عنوان یک هنر-رسانه درک نکرده باشد. مقام معظم رهبری در مورد اهمیت سینما می‌فرمایند:«در مجموع سینما اگر سینمایی مطلوب باشد برایش ارزش قائلیم؛ از بسیاری شاخه‎‎های دیگر هنر هم بیشتر ارزش دارد، چراکه چگونگی ابلاغ پیامش از بسیاری از شاخه‎‎های دیگر هنر بهتر، برجستهتر و ارزندهتر است.»

با توجه به این اهمیت حقیقتا وظیفه اصلی یک هنرمند اصولگرا و مسلمان ابلاغ اسلام ناب محمدی(ص) در این کارزار رسانه‌ای با شیوه‌های جدید است. وقتی غول‌های سینمایی و رسانه‌های جهان با حداکثر توان و امکانات اسلام راستین را هدف قرار داده‌اند، بر هنرمند متعهد است که به طور جهادی وارد عرصه شود و با تمام توان در جهت ابلاغ پیام حق اقدام کند.

 اما اصولگرایی چیست؟ از دیدگاه مقام معظم رهبری اصولگرایى در مقابل نحله‌هاى سیاسى رایج كشور نیست. ایشان می‌فرمایند:« این غلط است كه ما كشور یا فعالان سیاسى را به اصولگرا و اصلاح‌طلب تقسیم كنیم: اصولگرا و فلان؛ نه. اصولگرایى متعلق به همه‌ى كسانى است كه به مبانى انقلاب معتقد و پایبندند و آنها را دوست مى‌دارند؛ حالا اسمشان هر چه باشد.»

پس می‌توان هر هنرمند مسلمان انقلابی را یک هنرمند اصولگرا خطاب کرد. هنرمندی که با تمسک به راه پیر جماران حفظ نظام را اوجب واجبات می‌داند و این امر را محور همه کارهای هنری خود قرار می‌دهد.

در سینما به عنوان یکی از شاخه‌های هنر ضرورت حضور هنرمندان اصولگرا بیش از بیش احساس می‌شود. اما متاسفانه از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی در عرصه سینما شاهد شکوفایی هنرمندان انقلابی و اصولگرا در حد نیاز این گفتمان نبوده‌ایم.

بررسی فیلم‌های جشنواره فجر امسال مصداقی از همین ادعا است. در شرایطی هستیم که فیلم‌های شرکت کننده در جشنواره‌ای که با طلوع فجر انقلاب اسلامی تشکیل شده است، هم رنگ و بوی گفتمان انقلاب اسلامی را ندارد.از این روست که مخاطب گفتمان انقلابی تشنه آثار با محتوای ارزشی است و متاسفانه هر از چند گاهی فیلمی مطابق ذائقه‌اش ساخته می‌شود.

تجربه 33 ساله انقلاب اسلامی ثابت کرده است هرگاه فیلم با ارزشی ساخته شود مورد تفقد مخاطبین وسیعی قرار می‌گیرد. مخاطبی که در هوای عزت و افتخار انقلاب اسلامی تنفس کرده است تشنه آثار با محتوای منطبق بر گفتمان اسلام ناب محمدی(ص) است.

فیلم قلاده‌های طلا، ساخته ابوالقاسم طالبی، از این دست فیلم‌هایی است که ثابت می‌کند سینما اگر در دست متعهدین باشد، می‌تواند صدای انقلاب هم شود. محتوای این فیلم بررسی حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم که در ادبیات سیاسی ایران فتنه نام گرفت، است. فیلم معتقد است جریان اصلی خرابکاری از سوی سرویس جاسوسی انگلستان موسوم به MI6 هدایت شده است.

نگاه تیز بین و کارگردان که سرچشمه فتنه را یافته و درگیر باز‌ی‌های پیاده نظام فتنه نشده است، قابل تقدیر است. همچنین پرداختن به حوادثی که پیچ تندی برای نظام محسوب می‌شد، قابل ستایش است که شجاعت آن فقط از عهده یک هنرمند متعهد برمی‌آید.

زحمت‌های تمامی بازیگران و دستندکاران فیلم هم نزد خداوند ماجور است. در شرایطی که جمع وسیعی از جامعه هنری ما در خواب زمستانی فرو رفته اند و جز کابوس خیانت و سوژه‌های سخیف ایده ای ندارند، پرداختن به اید‌هایی این‌چنین که نوری در این تاریکی است تحسین برانگیز می‌باشد ولو اگر شعله آن کم‌سو است.

البته چند مسئله اساسی در فتنه 88 وجود دارد که در فیلم به آن پرداخته نشده است. اولین و اصلی ترین مسئله رهبری داهیانه مقام معظم رهبری در خاموش شدن آتش فتنه و رسوا شده فتنه‌گران داخلی و اربابان خارجی آنان است. قدرت نرم رهبر انقلاب است که برای استکبار با تمام امکانات و توانش به یک خاکریز غیر قابل رسوخ تبدیل شده است. بخصوص نقش مقام معظم رهبری در هدایت افکار عمومی در نماز جمعه تاریخی 29 خرداد ماه 1388 که در فیلم به صورت گذرا پرداخته شد و حق مطلب ادا نگردیده است.

مسئله بعدی در فیلم عدم پرداخت نقش بسیجیان در خوابیدن غبار فتنه بود. موضوعی که یکی از دغدغه‌های اصلی دشمنان نظام است. بی شک تمام تخریب‌های صورت گرفته علیه بسیج برای کمرنگ کردن نقش آنان در حفظ نظام و ارزش‌های والای آن بخصوص در زمان بروز فتنه می‌باشد.

و از آن مهم تر بصیرت امت ولایی و حزب اللهی ایران در خلع سلاح کردن فتنه‌گران به فرمان رهبر در قیام حسینی 9 دی است که متاسفانه تاکنون در به تصویر کشیدن عظمت آن دست‌ها و قلم‌ها قاصر اند.

با این حال همین اثر هم در برهوت سینمای ایران نقطه امیدی است که با حضور سینماگران انقلابی می‌توان سینمای ایران را از وضعیت موجود نجات داد.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 28 اسفند 1390 :: نویسنده : مرتقب
نظرات ()
دوشنبه 29 اسفند 1390 09:04 ب.ظ
سلام و درود
عیدتان مبارک
دوشنبه 29 اسفند 1390 10:38 ق.ظ
سلام
ممنون خیلی عالی و منصفانه بود اما به نظرم بهتر بود جزئی تر و مصداقی تر و ریزتر به نقاط ضعف و قوت فیلم میپرداختی تا موضوع روشن تر شه. به هر حال اجرتون با سیدالشهدا

راستی یه سوال: واقعا به نظرت میشه در یک فیلم هم رهبری داهیانه ی آقا رو نشون داد هم بصیرت مردم رو و هم سایر جنبه ها رو؟ به نظرم واقعا هرکدوم از این ها میتونه جداگانه یک یا حتی چند سناریوی جدی رو تغذیه کنه. البته قاعدتا توی یک فیلم هم باید بشه همه رو با هم نشون داد که اوضاع درست تصویر بشه ولی هم سخته هم احتمالا آن قدر کوتاه خواهد بود که شاید توی زهن مخاطب جاگیر نشه
به هر حال منم باید برم فیلم رو ببینم
ممنون
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.